Lieve allemaal,

De eerste week was al bijzonder slecht gegaan en gisteravond liep het echt mis. Ik was weer vreselijk ziek (alsin heeel erg misselijk en heimwee) en mevrouw vroeg mij hoe het ging en toen gingen de sluizen open... tging dus niet. En dan verwacht je van je gast MOEDER een menselijke reactie... maar nee.. mevrouw werd boos. Ik bespaar jullie de details maar op dat moment was het voor mij duidelijk dat ik daar niet een jaar wilde doorbrengen en dat ik iets anders zou zoeken.

Ik heb boven gelijk mijn koffers gepakt en nanet gebeld (heel lief meisje wat ik hier heb leren kennen) en die is me komen troosten. Vanacht geen oog dicht gegaan en alleen maar liggen wachten tot ik contact op kon nemen met travel active en euro pair (het bureau hier in parijs).

Eenmaal met travel active gebelt werd ik ontzettend begrip vol en lief geholpen! Daarna naar euro pair hier in de stad gegaan en mn verhaal gedaan. Gelukkig was krystel (meisje wat ik hier heb leren kennen vandaag. schat van een meid!) zo lief om me bij te staan de hele dag. Bij europair een nieuw gezin uitgezocht met de afspraak dat ik nog tot vrijdag door zou werken en dan naar huis zou gaan en 17 september bij het nieuwe gezin opnieuw zou beginnen. En deze laatste drie dagen zou ik nog maar eventjes moeten overleven. Dus ik had me ook voorgenomen uiterst professioneel die drie dagen uitteleven, maar eenmaal thuis kwam daar al snel een einde aan toen het eerste wat ik over me heen kreeg een hele serie geschreeuwde verwijten was van madame. Geen pretje. Geprobeerd alles op mn olifantenhuid te laten afketsen, maar ze ging op een gegeven moment te ver en ik heb mijn tas gepakt en ben de deur uitgelopen. Daarna weer contact gezocht met Travelactive (euro pair had lunchpauze) en wederom heel lief geholpen. Ook zij snapten dat ik dit niet vol ging houden op deze manier. Samen besloten dat ik zou proberen euro pair te pakken te krijgen en een slaap plekje voor de nacht te vinden. Beiden is gelukt. Madame wil mij ook niet meer dus dat is mooi! Ik stop daar per direct en zij bekijkt maar lekker hoe ze het doet. Ik wil best voor haar werken, maar ze moet me met respect behandelen... en kan ze dat niet dan zoekt ze het dus maar zelf uit zoals ze nu zal moeten doen in haar mooie huis met haar twee monsters Vanavond ga ik eerst mijn nieuwe familie ontmoeten, waarvan de moeder aan de telefoon harstikke enthousiast klonk. Ze zijn amerikaans en hebben 3 jongens van 5, 10 en 12 jaar oud. Ze staan als erg lief en zorgzaam bekend bij het au pair bureau dus dat is een absoluute plus na dit avontuur in het huis van de ijskoninging..na mijn ontmoeting daar ga ik met vriendinnetjes mn kamer leeghalen en mn telefoon en sleutels terug geven en dan bij sofie logeren. Morgenvroeg nog inschrijven voor school die hier in de eerste week van oktober begint en dan is het eventjes genoeg hier. om 12.55 vertrekt de thalys met mij richting amsterdam om eventjes op adem te komen en dan kom ik ZEKER weten de 17e weer terug naar Parijs.... Want al die lieve vriendinnen die ik tot nu toe heb leren kennen laat ik echt niet zomaar schieten. Mijn droom zal niet deze nachtmerrie blijven. Ik ga vol goede moed de 17e opnieuw mijn dromen achterna! Kheb er oprecht ook alweer zin in! Hoop echt dat het dan beter wordt!

Heel veel liefs vanuit Parijs,

Fleur